Situatie in Nederland
In 2010 hadden naar schatting 320.000 Nederlanders een visuele beperking in beide ogen (een gezichtsscherpte minder dan 0.3 met beschikbare correctie). Ongeveer 76.000 van hen zijn blind (visus minder dan 0.05) en 223.000 slechtziend (visus tussen 0.3 en 0.05). De belangrijkste oorzaken van visuele beperkingen in Nederland zijn cataract (83.000 mensen), refractie afwijkingen (69.000), leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD) (68.000), diabetische retinopathie (19.000) en glaucoom (13.000). Naar schatting 56% van alle blindheid en slechtziendheid in Nederland (168.000 mensen) is te voorkomen of te behandelen en dus vermijdbaar.
Boven de 50 jaar neemt de prevalentie exponentieel toe met de leeftijd. Ongeveer 85% van alle visuele beperkingen in Nederland komen voor bij mensen van 50 jaar en ouder. Twee maal zoveel vrouwen hebben een visuele beperking in vergelijking met mannen.
De hoogste prevalentie van vermijdbare slechtziendheid en blindheid in Nederland wordt gevonden onder ouderen in verpleeg en verzorgingstehuizen (44%: 70.000), onder verstandelijk gehandicapten (19%: 20.600) en onder zelfstandig wonende mensen van 50 jaar en ouder (2%: 198.000).
Als de oogzorg op het huidige niveau blijft zal, als gevolg van de toenemende vergrijzing, het aantal blinden en slechtzienden (visus<0.3) in Nederland tussen 2005 en 2020 toenemen tot 354.000 mensen.
Verreweg de meeste interventies voor vermijdbare blindheid en slechtziendheid zijn kosten effectief. De kosten van preventie of behandeling zijn lager dan de zorgkosten voor blinden en slechtzienden.
VISION 2020 Netherlands wil, in nauwe samenwerking met haar partnerorganisaties, patiënten met vermijdbare visuele beperkingen opsporen, behandelen en hen daarmee hun gezichtsvermogen teruggeven.
Voor meer details, zie het rapport "Vermijdbare Blindheid en Slechtziendheid in Nederland'.
